شهر4- ای مرگ

         ای مرگ 

عاقبت ای عاشق تو را درخواهم یافت

 

بی تو بر بام سپهر به خزان خواهم رفت

تنگ ای مرگ تو را در آن کوچه تنگ

 

سخت به آغـــــوش گران خواهم رفت

چون به زلفش نــــتوان دست کشید

 

چو یکی کور و کــــران خواهم رفــــت

گر زمستی بکند شیــــخ غنچه عــمر

 

تا ثریا رقـــص کنـــــان خواهم رفـــت

گر ببخشد گناهم برم چشم سیـــــاه

 

پای به دوش و دسـت زنان خواهم رفت

تیغ زنـــد به تــــنم لــــعل لــــبش

 

تا به تابوت بوسه زنــــــان خواهم رفت